Dua minggu lagi mau lebaran, tapi naga-naganya belum kedengeran si Udin dibeliin baju lebaran sama babenye, bang Sanip. Padahal temen-temennye udah pada dibeliin dan pamerin tuh baju lebaran sama Udin.
Sebenernya Sanip tahu banget kalo anaknye bakalan nagih minta dibeliin baju lebaran juga, tapi sampe sekarang si Udin nggak ngomong barang sedikitpun soal baju lebaran.
“Dun… Indun, kenape tumbenan Udin nggak ngerengek minta dibeliin baju lebaran, biasanye hari gini udah narik-narik elu ke pasar,” tanya bang Sanip ke mpok Indun, istrinya yang lagi nyiapin buka puasa.
“Barangkali tuh anak udah ngerti kalo babenye nggak punya THR kayak orang kantoran,” jawab Indun sambil ngaduk teh manis panas. “Emang abang nggak punya duit buat beliin baju lebaran buat Udin barang sepotong aje,” Induk balik tanya.
“Mudah-mudahan ntar ade rejeki, pan lebarannye juge masih lama, masih dua minggu lagi,” timpal Sanip sambil muterin gelombang radio dua band nyari siaran ceramah agama.
“Emang kalo dua minggu besok bakalan ada yang nganterin duit buat kite? Jangan ngayal bang, kalo nggak kerja pegimane dapat duit,” saut Indun rada sewot.
Menjelang lebaran kayak gini keluarga bang Sanip emang bingung banget. Usaha Sanip yang cuman ngojeg kan nggak jelas penghasilannye. Kalo ada banyak yang make jasanya, die bakalan dapet duit, tapi kalo sepi paling cuman bawa pulang lima belas rebu.
Sementara bininye, Indun kadang-kadang jualan gorengan yang dititipin di warung-warung buat bantuincari duit. Itu juga untungnye nggak seberape. Paling buat makan sehari-hari. Buat bayar sekolah Udin terpaksa Sanip yang jungkir balik cari rejeki.
“Begini dun, kemaren pak haji Mansyur yang punya toko kue di pasar Belimbing udah nawarin gue buat nganterin pesenan kue sama parsel ke pelanggannye,” jawab Sanip ngeyakinin bininye. “Die bilang sekali nganter gue bakalan dapat persenan sepuluh ribu. Kali-kali aje yang beli kue sama parsel banyak, jadinye gue bisa beliin baju buat elu sama Udin,” tambah Sanip.
“Oh… gitu bang, ane kan kagak tau abang bakalan dikasih kerjaan sama haji Mansyur, ye udeh mudah-mudahan banyak yang beli kuenye haji Mansyur, supaye abang juga bisa bawa duit banyak” kata Indun sambil senyum. “Tapi bang mulai kapan abang bakalan nganterin tuh kue-kue,” tanya Indun lagi.
“Besok… rencananya sih besok, sebab tadi pagi gue udah ketemu sama haji Mansyur supaye besok gue udah siap kalo-kalo ade yang minta dianterin kue atau parsel lebaran,” jawab Sanip.
“Nyang penting abang ati-ati aje jangan sampe ngecewain haji Mansyur. Entu semuanye kan pelanggan setia tokonya die, jadinye abang jangan sampe telat nganterinnye,” Indun wanti-wanti lakinye.
“Iye dun…. doain aje mudah-mudahan gue dapat rejeki buat lebaran kite tahun sekarang,” pinta Sanip ke bininye.




Yang kasih komentar